NIEUWE BOEKEN IN DE KAST

01kast

Geregeld komt er een nieuw boek bij in onze funeraire boekenkast.
Enkele daarvan stellen wij jullie voor.

226 kast

Rupert Krömer und Sabine Theis-Krömer (Herausgeber)
Ort der Stille.

Von der Kraft der Endlichkeit Verborgene Leidenschaften 200 Jahre Mainzer Aureus 2000 Jahre Heiliges Tal 
Uitgever: Vitruv Verlag Mainz 2004, ISBN 3-937562-00-1, gebonden hardcover, 463 blz.

VERLAGSINFO: Das Thema »Tod« führt aufs ganz Persönliche zurück, ist das Intimste eines Menschen. Friedhof ist der Ort, dem wir dieses »ganz Persönliche« übergeben. Er wird damit zum »ganz persönlichen« und für Gemeinschaft, Gesellschaft zum »heiligen« Ort. In seiner Definition umschreiben wir Tod mit seiner Gegensätzlichkeit: Kein Leben. Doch wer den Tod verdrängt, verdrängt das Leben. Nicht verdrängen, sondern den Tod annehmen, ihn in seiner Botschaft verstehen, ihn ins Leben einbeziehen, die Gratwanderung in uns richtig entscheiden und Tod in Leben wandeln, Friedhof ist Grundstein und Ort dafür. Im Jahre 2003 wurde der Mainzer Hauptfriedhof, auch Aureus genannt, 200 Jahre alt. Doch eigentlich ist dieser Ort im Mainzer Zahlbachtal schon seit 2000 Jahre Grablege, insbesondere der ersten Mainzer Bischöfe - ein heiliges Tal. Das Buch »Ort der Stille« ist das Ergebnis einer dreijährigen Projektarbeit, an der etwa 500 Menschen aus dem gesamten Bundesgebiet, aller gesellschaftlichen Schichten und jeder Altersgruppe von 7 bis 97 beteiligt waren. Dabei umfasst das inhaltliche Spektrum nicht nur den Mainzer Hauptfriedhof, sondern nimmt dessen Geschichte als Anlass einer generellen Reflexion des Themas Tod - Trauer - Friedhof. Rund 2.742 Arbeiten wurden beim VITRUVfotowettbewerb »Im Zeichen der Rose« unter Schirmherrschaft von Karl Kardinal Lehmann und dem Mainzer Oberbürgermeister Jens Beutel eingereicht. 600 hiervon haben in dem Buch ihren Platz gefunden. Über 40 Autoren lieferten Textbeiträge von geschichtlichen, architektonischen und ethischen Abrissen bis hin zu Gedichten und zum satirischen Umgang mit dem Thema. Dieses im Bundesgebiet einmalige Bürgerprojekt führte zu einer Rückbesinnung auf die Bedeutung von Friedhof, insbesondere des Mainzer Hauptfriedhofs und verhinderte auch so dessen Schließung. Die Anlage des Sternengartens für un- und frühgeborene Kinder, die Freilegung des Aureustor als ursprüngliches Eingangstor, die Aureusnacht, der Verein Nekropolis Moguntia e.V. und nicht zuletzt die Aufnahme des Mainzer Hauptfriedhofs in die Liste der bedeutendsten Friedhöfe Europas sind Folge und Ausdruck dieses wieder erweckten Bewusstseins. Der Erfolg manifestiert sich auch darin, dass die Erstauflage (vorgestellt im September 2006) rasch vergriffen war und nun bereits in der zweiten Auflage erhältlich ist. | Im Zeichen der Rose - eingebettet in Natur und Literatur: 12 Kapitel: I Prolegomena (Gesellschaftliche Sensibilisierung); II Dem Friedhof Sinn geben (Sinngebung eines Ortes); III Dem Tod Raum geben (philosophisch, psychologisch, soziologische Bedeutung); IV Tod und Friedhof in Kultur und Religion (Philosophie, Theologie, Christentum, Judentum, Islam und uns fremde Glaubenswelten); V Friedhof im Bewusstsein der Zeit (weit mehr als Denkmalschutz); VI Der Mainzer Aureus (heiliger Ort seit 2000 Jahren); VII Unsterbliches Lächeln (Satiren und Komisches); VIII Ein Fotowettbewerb (mit 2743 Arbeiten); IX Friedhof im Herzen seiner Bürger; X Initiativen, Institutionen rund um den Friedhof; XI Glossarium (wie ein Friedhof, ein lebendiges Nachschlagewerk); XII Praktischer Ratgeber. Papst Benedikt XVI dankte dem Verlag für diesen wertvollen Beitrag zur Menschenwürde; ein Bürgerprojekt von über 500 Beteiligten im Alter von 7-97 Jahren aus allen Teilen Deutschlands; den Friedhof als einen Garten der Menschenwürde und den Tod als Motor des Lebens entdecken.

commentaar:
In verband met een gepland bezoek aan Mainz en -uiteraard- het Mainzer Hauptfriedhof vond ik dit boek, dat ik  voor een klein prijsje kon kopen.
Dit boek werd uitgegeven bij gelegenheid van het 200 jarig bestaan in 2003 van Hauptfriedhof Mainz.
Aan dit Bürgerprojekt werkten 500 burgers mee tussen de 7 en 97 jaar, de teksten werden verzorgd door 150 auteurs, het boek bevat ca. 600 foto’s van voornamelijk een fotowedstrijd (gewonnen hat jeder Teilnehmer).
Het terrein was 2000 jaar geleden in de Romeinse tijd al begraafplaats. Later werden hier enkele bisschoppen van Mainz begraven, waaronder Aureus, vandaar de naam ‘Heiliges Tal’ voor het Zahlbachtal evenals het Mainzer gezegde "Kom we gaan naar de Aureus" bij een bezoek aan het Hauptfriedhof.
De teksten gaan niet alleen over (de geschiedenis van) het Hauptfriedhof, maar betreffen allerlei facetten van en reflecties op de thema’s dood, rouw en begraafplaats.


227 kast

 

Paul Stoffels (samensteller)
De zouaven uit Oirschot. Verdedigers van de Kerkelijke Staat in de 19e eeuw.
Uitgever: Heemkundekring  De Heerlijkheid Oirschot 2018, softcover, 26 blz.,  € 7,50, te koop bij Paul Stoffels,
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. 

ten geleide (door pastoor Leendert Spijkers):
Vragen over de zouavengraven op onze begraafplaats aan het Kapelpad waren aanleiding om eens wat dieper te duiken in de geschiedenis van de zouaven van Oirschot.
Daartoe heb ik de Heemkundekring “De Heerlijkheid Oirschot” gevraagd daar eens naar te kijken. Als resultaat daarvan is dit boekje samengesteld. Het is een eenvoudig boekje waarin zoveel mogelijk alle beschikbare gegevens van de Oirschotse zouavenzijn verzameld.
Hopelijk heeft u er als lezer plezier in hiervan kennis te nemen.

commentaar:
De zouaven waren katholieke jonge ongehuwde mannen, die als vrijwilliger tussen 1860 en 1870 de Pauselijke Staat verdedigden tegen de Italiaanse nationalisten. Zij waren herkenbaar aan hun uniform met pofbroek.  De benaming van de zouaven vindt haar oorsprong in Algerije waar het Franse leger de Berberstam Zouaouwa in haar gelederen opnam. De naam Zouaouwa werd door de Fransen verbasterd tot Zouaven.
Vanuit Oirschot gaven 19 enthousiaste jongemannen gehoor aan de oproep om hulp van de paus en vertrokken  samen met ca. 3100 andere Nederlanders naar Rome. Toen Rome op 20 september 1870 werd ingenomen door de Italianen, werd het pauselijk leger ontbonden en werden de zouaven naar huis gestuurd.
In het boekje staat een korte biografie van alle 19 Oirschotse zouaven. Op de begraafplaats zijn nog drie graven van zouaven en naast de kerk ligt nog een grafzerk van een zouaaf; andere graven zijn al geruimd.

Kortom: dankzij enkele graftekens op de begraafplaats kun je een stukje locale geschiedenis in internationaal perspectief ontdekken.

228 kast

 

Toon Buckens en Boy Hendrikx (tekstredactie)
De begraafplaatsen van Etten-Leur.
Uitgever: Gemeente Etten-Leur in samenwerking met Heemkundekring Jan uten Houte 2018, ISBN 978-90-70432-18-8, softcover, 79 blz., € 5,00, informatie via
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

commentaar:
In dit boekje worden alle begraafplaatsen van Etten en Leur beschreven, zowel uit het verleden als uit het heden.
Een goed overzicht van de begraafplaatsgeschiedenis van Etten-Leur krijg je daarbij niet zo gemakkelijk, omdat de begraafplaatsen niet in chronologische volgorde zijn beschreven. Zo lees je over de begraafplaats aan de Zundertseweg, die in 1963 is geopend na het ‘miskukken’ van de begraafplaats aan de Vondellaan, die slechts heeft bestaan van 1960-1963 en gesloten moest worden vanwege de hoge waterstand. Maar het verhaal daarover vind je pas een eind verder in het boekje.
Maar het boekje beschrijft in elk geval alle begraafplaatsen, inclusief de verdwenen en vergeten begraafplaatsen van Etten-Leur, welgeteld elf begraafplaatsen.