WIST U DAT

mens en hond bij elkaar mogen worden begraven?

Het laatste nummer van het kwartaaltijdschrift Friedhof und Denkmal. Zeitschrift für Sepulkralkultur,
een uitgave van de AFD (Arbeitsgemeinschaft Friedhof und Denkmal e.V.), heeft als thema Tier und Tod.
Naast artikelen over dierenbegraafplaatsen, de militaire inzet van dieren en postmortem fotografie van huisdieren,
is vooral het artikel Mensch-Tier-Gräber - Verbunden für immer interessant.

Het artikel gaat over het op 21 juni 2018 geopende urnenveld voor mens-dier-graven
op het Friedhof Feuerhalle Simmering, de begraafplaats op het terrein van crematorium Simmering in Wenen.
Een gemeenschappelijk urnengraf op dat deel beslaat een vierkante meter voor het bijzetten van acht urnen.
Daarop kan een grafsteen worden geplaatst en een grafrecht worden gevestigd van minstens 10 jaar met recht op verlenging.

Ook op Friedhof Ohlsdorf in Hamburg wil men deze vorm van bijzetting aanbieden,
maar dan moet eerst de wet- en regelgeving worden aangepast.

Hoe zit het in Nederland?
In thema 43 (de hond, de beste vriend van de mens)
heb ik de vraag over het samen begraven van hond en eigenaar al gesteld
aan de afdeling Bestuurlijke Inrichting en Democratie van het Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties.
Daarop kreeg ik het volgende gemotiveerde antwoord:

Wat betreft het begraven van een overledene samen met een overleden hond in één kist is het Besluit op de lijkbezorging helder; In artikel 3 van dit Besluit staat dat een overledene in een kist begraven moet worden. Uit de context van deze bepaling is duidelijk dat er één overledene in één kist mag. Achtergrond van deze bepaling is onder meer dat de natuurlijke ontbinding niet mag worden belemmerd, iets wat kan voorkomen op het moment dat meerdere stoffelijke overschotten (te) dicht bij elkaar worden begraven. Er is in de Wet en het Besluit op de lijkbezorging niet expliciet iets opgenomen over huisdieren, maar de strekking van de bepaling is voldoende duidelijk. De Wet op de lijkbezorging en het Besluit verzetten zich niet tegen het begraven van een hond bij een baas op een andere manier dan in één kist of één omhulsel. Echter, bij gemeentelijke verordening kunnen gemeenten, binnen de kaders van de Wet en het Besluit op de lijkbezorging, nadere regels stellen over het beheer en de inrichting van gemeentelijke begraafplaatsen. Naast gemeentelijke begraafplaatsen bestaan er bijzondere begraafplaatsen. De eigenaar van een bijzondere begraafplaats (zijnde een kerkgenootschap dan wel een privaatrechtelijke rechtspersoon of een natuurlijk persoon) heeft, binnen de kaders van de Wet en het Besluit op de lijkbezorging, het recht om te bepalen wat er wel of niet op deze bijzondere begraafplaats mogelijk is. Kortom, ik sluit niet uit dat er gemeentelijke en/of bijzondere begraafplaatsen zijn waar het mogelijk is om een hond bij de baas te begraven, maar dit zal per begraafplaats verschillen. Het begraven in één kist is op grond van artikel 33 het Besluit op de lijkbezorging verboden en geldt als een strafbaar feit in de zin van artikel 81, onderdeel 8 van de Wet op de lijkbezorging.

Wat geldt voor het begraven van een hond, is natuurlijk ook toepasbaar op het begraven van andere  huisdieren.
PS. Ook nummer 2 (april 2019) van De Begraafplaats had als thema: Het (dode) dier en wij.

wud 215 wud 216 wud 217 wud 218